Souffian El Karouani: 'Ik verdien een oproep voor Marokko'

·
Luister naar dit artikel~5 min
Souffian El Karouani: 'Ik verdien een oproep voor Marokko'

Souffian El Karouani maakt duidelijk dat hij een oproep voor het Marokkaans elftal verdient. De Heracles Almelo-verdediger sprak zich uit na de wedstrijd tegen FC Utrecht en is stellig over zijn kansen.

Souffian El Karouani heeft na de wedstrijd tussen Heracles Almelo en FC Utrecht zijn hart gelucht. De linksback van 25 jaar vindt dat hij een oproep voor het Marokkaans elftal verdient. En hij is er vrij stellig over, dat hoor je aan zijn woorden. Het gesprek vond plaats na afloop van de wedstrijd, waar de emoties nog hoog zaten. ### Waarom El Karouani zichzelf ziet spelen voor Marokko Het is niet zomaar een uitspraak, hij meent het echt. El Karouani voelt dat zijn prestaties op het veld genoeg zeggen. Hij speelde zijn laatste interland op 14 oktober, en sindsdien heeft hij het gevoel dat hij terug moet komen. Het wachten begint te knagen, dat is duidelijk. Voor een speler op zijn niveau is elke maand zonder nationale ploeg er een te veel. Hij legt het uit alsof het de normaalste zaak van de wereld is. 'Het zou me verbazen als ik er niet bij zit,' zegt hij. Dat is zelfvertrouwen, maar ook een bepaalde verwachting. Hij heeft het gevoel dat zijn naam genoemd moet worden wanneer de selectie bekend wordt gemaakt. En dat is een gevoel dat veel voetballers kennen, maar niet altijd hardop uitspreken. ![Visuele weergave van Souffian El Karouani](https://ppiumdjsoymgaodrkgga.supabase.co/storage/v1/object/public/etsygeeks-blog-images/domainblog-14385731-5e05-42e8-9514-546ddf0c38f3-inline-1-1773871044172.webp) ### De druk en verwachtingen van internationaal voetbal Het leven van een profvoetballer draait niet alleen om clubvoetbal. De droom om voor je land te spelen is voor velen net zo groot. Voor El Karouani is dat niet anders. Hij heeft al ervaring op dat niveau, maar wil meer. Het wachten op die telefoon van de bondscoach kan mentaal zwaar zijn. Elke keer als er een selectie aankomt, kijk je uit naar je naam. - De spanning voor elke selectie-aankondiging - Het constant moeten bewijzen op clubniveau - De concurrentie met andere spelers op dezelfde positie - De balans vinden tussen geduld hebben en jezelf op de voorgrond spelen Het zijn allemaal factoren die meespelen. En El Karouani lijkt klaar om die uitdaging aan te gaan. Zijn uitspraken zijn niet arrogant bedoeld, maar komen voort uit een diep geloof in zijn eigen kunnen. Dat is iets wat je bij topsporters vaak ziet. ### Wat betekent dit voor zijn toekomst? Door zo duidelijk te zijn over zijn ambities, zet El Karouani zichzelf op de kaart. Hij geeft aan dat hij klaar is voor de volgende stap. Of de bondscoach van Marokko hetzelfde denkt, moet nog blijken. Maar één ding is zeker: hij laat niet zomaar over zich heen lopen. Hij neemt zijn carrière in eigen handen door zijn wensen uit te spreken. Soms moet je gewoon zeggen wat je denkt. In de kleedkamer, tegen de pers, tegen de wereld. Want als je niet voor jezelf opkomt, wie doet het dan? Dat lijkt de filosofie van El Karouani te zijn. En je kunt het hem niet kwalijk nemen. In de harde wereld van het profvoetbal moet je soms harde uitspraken doen. Het is een interessante ontwikkeling om te volgen. Want nu hij zijn kaarten op tafel heeft gelegd, wordt de druk alleen maar groter. Elke wedstrijd die hij speelt voor Heracles Almelo wordt nu bekeken door een andere bril. Niet alleen door zijn club, maar ook door de mensen van de Marokkaanse bond. Dat is precies wat hij wil. ### De weg naar een vaste plek in de selectie Het laatste wat je wilt als speler is dat je over het hoofd wordt gezien. Door nu duidelijk te zijn, zorgt El Karouani ervoor dat zijn naam in ieder geval genoemd wordt. Of dat genoeg is voor een oproep, dat is de grote vraag. Maar hij heeft in ieder geval zijn best gedaan om de aandacht te trekken. De rest ligt in handen van zijn prestaties op het veld. We gaan het zien de komende maanden. Elke wedstrijd is een kans om te laten zien dat hij gelijk heeft. Elke tackle, elke voorzet, elke actie telt mee. Dat besef heeft hij duidelijk. En dat maakt hem alleen maar gevaarlijker voor zijn tegenstanders. Want een speler met een missie is altijd gevaarlijker dan een speler die gewoon zijn werk doet. Zoals hij zelf al zei: het zou hem verbazen als hij er niet bij zit. Die woorden gaan nu door zijn hoofd elke keer als hij het veld op stapt. En dat kan zowel een vloek als een zegen zijn. De kunst is om die druk om te zetten in prestaties. Als dat lukt, dan komt die oproep vanzelf. Daar lijkt El Karouani van overtuigd. En wie weet, misschien heeft hij gewoon gelijk.