Van havencarrière naar rouwbegeleider: Harder werken is niet de oplossing

·
Luister naar dit artikel~4 min

Een inspirerend verhaal over een carrièreswitch van de haven naar rouwbegeleiding. De kernles? Harder werken is niet altijd het antwoord. Soms moet je vertragen om echt vooruit te komen in je leven en werk.

Het is een verhaal dat je misschien wel herkent. Je werkt jezelf een slag in de rondte, denkt dat meer uren de sleutel zijn tot succes, en merkt dat je ondertussen iets essentieels uit het oog verliest. Dat overkwam een vrouw die de sprong waagde van een veeleisende carrière bij de grootste haven van Europa naar een heel ander pad: dat van rouwbegeleider. Haar inzicht? 'Harder werken is niet altijd de oplossing.' Soms moet je juist vertragen om vooruit te komen. Het is een boodschap die veel professionals, zeker in een prestatiegerichte omgeving, ter harte kunnen nemen. We leven in een cultuur waar 'druk zijn' bijna een statussymbool is geworden. Maar wat als die drukte je eigenlijk belemmert? Wat als je door altijd maar door te gaan, de ruimte mist om te voelen wat er echt speelt? Die vragen leidden tot een radicale koerswijziging. Van de logistieke wereld naar de wereld van emotionele steun. Het lijkt een wereld van verschil, maar de kernvaardigheden bleken verrassend overdraagbaar. ### De overstap van logistiek naar levenslessen In de haven draait alles om planning, efficiëntie en het soepel laten verlopen van processen. Als rouwbegeleider gaat het ook over een proces begeleiden, maar dan een heel persoonlijk en vaak onvoorspelbaar proces. Het is niet meer over containers en schepen, maar over emoties en verlies. Toch is luisteren, organiseren en ruimte creëren in beide werelden fundamenteel. De grootste les was misschien wel dat je niet alles kunt controleren. In de logistiek probeer je dat wel, met draaiboeken en scenario's. Bij rouwbegeleiding leer je dat het leven soms zijn eigen route kiest. En dat je daar mee moet leren dansen, in plaats van er tegen te vechten. ### Waarom 'meer doen' vaak niet werkt We zijn vaak geneigd te denken: als ik nog een uurtje langer doorwerk, dan komt het goed. Als ik nog een extra taak op me neem, dan bewijs ik mijn waarde. Maar die mentaliteit kan een valkuil zijn. Het leidt tot: - Uitputting en burn-out - Een vervaging van je persoonlijke grenzen - Het verlies van zicht op wat je echt motiveert Soms is de echte oplossing niet méér doen, maar anders doen. Of zelfs even helemaal niets doen. Stilte toelaten. Dat is wat deze carrièreswitch duidelijk maakt. Het is een pleidooi voor meer balans en zelfreflectie, in plaats van blinde actie. Zoals ze zelf zegt: 'Het ging niet om minder hard werken, maar om slimmer en met meer aandacht werken. Aandacht voor mezelf, en voor de mensen om me heen.' Dat is een wijsheid die niet uit een managementboek komt, maar uit het leven zelf. ### Wat je kunt meenemen naar je eigen werk Je hoeft natuurlijk niet per se van baan te wisselen om dit inzicht toe te passen. Het gaat om de mentaliteit. Vraag jezelf eens af: - Waar werk ik eigenlijk zo hard voor? - Luister ik wel eens naar wat mijn lichaam of geest me vertelt? - Is er ruimte voor pauze en reflectie in mijn dag? Het antwoord op die vragen kan je helpen om niet alleen productiever te zijn, maar ook gelukkiger. Want uiteindelijk draait het niet om de hoeveelheid werk, maar om de kwaliteit van je leven, zowel binnen als buiten je werk. En dat is een reis die voor iedereen anders is, maar waar we allemaal iets van kunnen leren.